19 Mart 2017 Pazar

Hepiniz Kendini Akıllı Sanan Delilersiniz

Masamın başındayım son okuduğum Zeki Bulduk’un Müstesna Deliler Albümü kitabı. Kitap bildiğimiz bizim deli diye sıfatlandırdığımız, kendi yaşadığımız memleketimizde mahallemizde semtimizde sıkça karşılaştığımız önünü arkasını bilmeden deli diye yaftaladığımız insanların bir kısmını anlatıyor. Sahi kim akıllı kim deli bilebiliyor muyuz? Kafamıza göre bize uymayan bizim gibi olmayan bize göre mantıklı ve akıllıca davranmayana deli sıfatını yakıştırıyoruz.
Delilik, bizim gibi olmayan mı? Yoksa herkes gibi olmaya çalışan mı? Sorunun cevabı yok demi. Delilik kavramı bize bizden olmayan bizim gibi davranmayan insanlara yapıştırılan yafta. Oysa şöyle bir baktığımız zaman deliren insanların bu hayata uyum sağlamayan, bu hayatın yalanlarına, anlamsızlığa, ihanetine, sahteliğine, her türlü iğrençliğine ve pisliğine ayak uyduramamış ve buna güç yetirememiş insanların olduklarını görüyoruz.


Demek ki biz bu şeylere o kadar alışmışız, o kadar uyumlu bir hal almışız ki, bunlarla yaşadığımız ve bunlara güç yetirdiğimiz için akıllı olduğumuzu zannediyoruz. Aşkına sadık olduğu için çöllere düşeneMecnun, aklını kullanıp aşkını dillere düşürene akıllı diyoruz. Aşkı akılla bağdaştırıp, delinin aşktan anlamadığını sanıyoruz. ‘’Aşk, delirmek için yeterli sebeptir’’ oysa. Hepimiz birer deliyiz aslında fakat akıllı olduğumuzu sanıyoruz. Onlar ise akıllı fakat deli olduklarını sanıyoruz. Hepimiz bir şeyler için deliriyoruz. Kimi aşkı için, kimi yeni telefonu, kimi yeni arabası, kimi yeni elbisesi için deliriyor. Biraz durun ve şahit olun, bunlar için akıldan yoksunmuş gibi davranmıyorlar mı? Peki siz hangisi için deliriyorsunuz veyahut kimin için. Bu dünyada herkesi dellendiren bir şey var.
‘’Şeytanı dellendiren insan, erkeği dellendiren kadın, kadını dellendiren çocuk, çocuğu dellendiren oyuncak… Burası dünya!’’.
Siz kimin için ne için deliriyorsunuz bilmem ama burası dünya, kendini akıllı zannedenlerin deli, deli sandıklarımızın da akıllı oldukları yer!
Bu dünya kaybedenlerin dünyası, henüz hiçbir şeyinizi kaybetmediyseniz akıllı olduğunuzu düşünebilirsiniz. ‘’Birilerinin aklını kaybettiği, birilerinin kendini kaybettiği, birilerinin onurunu, namusunu, cesaretini, arkadaşını, dostunu kaybettiği şu koca dünyada kelimelerimi kaybediyorum…’’

Kafamda deliler dolaşıyor:
Birbirlerini su birikintilerine itiyorlar, dillerinin ucuyla parmaklarını yalayarak koşuşuyorlar. Eşya insana inatçı bir direniş gösterdiği zaman hep birlikte üstüme çullanıyorlar: Delice bir şey yap! diye bağırıyorlar vızıltılı seslerle.


Albayımın yanındayım. Siz adamı deli edersiniz.